Elf prikken en examen Spaans gehaald: wij zijn er klaar voor!

Over precies een maand is het zover: we vertrekken op wereldreis! We kunnen een reis van (minstens) een jaar moeilijk tot in de puntjes voorbereiden, maar de afgelopen maanden zijn we toch druk in de weer geweest om van alles te regelen. Van het kopen van een goede backpack tot het regelen van onze reisverzekering: we zijn er klaar voor.

Het afgelopen jaar stroomden de pakketjes met handige reisgadgets binnen. Waszakken, reisspellen, packingcubes en natuurlijk de spork! Ik heb al even proef ingepakt en met een kleine twaalf kilo aan kleding en spullen is de backpack goed gevuld. Dat worden geen pakketjes meer deze maand, want de rugzak is nu al zwaar genoeg!

Spullen aanschaffen is natuurlijk hartstikke leuk (en verslavend), maar bij het voorbereiden van een lange reis moeten ook minder leuke dingen geregeld worden. Vaccinaties halen bijvoorbeeld. Een heleboel afspraken en elf prikken (!) verder zijn we daar nu gelukkig vanaf. Ons gele boekje voelt inmiddels een beetje aan als een paspoort. Er staan zoveel stempels in!

Eva's gele boekje vol met stempels.

Me llamo Eva!

Het duurt nog ontzettend lang, maar uiteindelijk zullen we ook verschillende landen in Zuid-Amerika gaan bezoeken. We gaan voornamelijk naar de Spaanstalige landen en aangezien niet iedereen goed Engels spreekt, leek het mij wel handig om een woordje Spaans te kunnen (en de menukaart te kunnen lezen, ook van levensbelang). Dominic kan zich door een minor Spaans al redelijk verstaanbaar maken, dus ging ik elf woensdagavonden in mijn uppie naar Rotterdam voor een beginnerscursus.

Op wat gekke regels na bleek Spaans een prima taal te zijn om te leren. Na tien weken woordjes stampen en werkwoorden vervoegen, wist ik mijn examen dan ook te halen. Wat ik kan? Mijzelf voorstellen en met een beetje improvisatie redelijke zinnen maken. Nu maar hopen dat ik over een jaar nog iets onthouden heb van de cursus. Ik heb in ieder geval bewijs dat ik het ooit kon:

Levens redden

Nu we straks echt volledig op elkaar zijn aangewezen en je niet even simpel naar de huisarts kan, leek het ons ook wel handig om iets meer te kunnen dan pleisters plakken. Dominic ging voor een reanimatiecursus. Ik had nog nooit een wond verbonden en besloot daarom maar voor een volledige EHBO-cursus te gaan. Na online de theorie te hebben geleerd, was het tijd voor de praktijk! En dus mocht ik heerlijk awkward voor een groep van zo’n tien man voordoen hoe ik iemand zou reanimeren. Ik had geen idee, maar nu gelukkig wel! En nu maar hopen dat ik het nooit ‘voor het echie’ hoef te doen.

De to-do-lijst wordt met de dag korter, maar er is nog genoeg te doen! Zo moeten we nog langs de ANWB voor een nieuw internationaal rijbewijs, pasfoto’s laten maken en films en series van Netflix downloaden voor de lange bus- en treinreizen. En ondertussen houden we onze vingers gekruist in de hoop dat onze paspoorten mét visa voor Rusland, Mongolië en China in mei op onze deurmat liggen.

Geschreven door Eva

Laat via de reacties hieronder, Instagram, Facebook of YouTube weten wat je van onze blogs, video’s en foto’s vindt.

Leave a Reply