Singapore: pracht, praal en horror?

Van Cambodja vliegen we naar Singapore. Er kan denk ik bijna geen groter verschil zijn tussen twee landen. Waar in Cambodja op elke straathoek wel een plastic flesjes of  chipzakje te vinden is, ben je in Singapore al illegaal bezig als je een pakje kauwgom bezit. Tijd om dit aparte (en heel kleine) land te ontdekken!

We komen laat in de avond aan op het vliegveld van Singapore. Het zou één van de vetste vliegvelden ter wereld moeten zijn, maar ik vrees dat we bij de verkeerde terminal zijn aangekomen. Er is niet veel meer te vinden dan een paar etenstentjes en een lelijk tapijt. Met een shuttlebus vertrekken we naar ons hostel. Om een of andere reden hebben de grote ‘expat-steden’ altijd vrij dure hostels die absoluut niet kunnen tippen aan goedkope hostels in andere Aziatische landen. Dit is ook weer zo’n typisch hostel: de springveren drukken in je rug als je gaat liggen, je hebt geen eigen stopcontact en nul privacy door gebrek aan gordijntjes. Nu zijn wij de moeilijkste niet en slapen we alsnog als roosjes, maar toch.

Schipper mag ik door het winkelcentrum varen…

Het is tijd om Singapore te verkennen. Ik wil al heel lang naar Singapore, dus daar heb ik uiteraard veel zin in. We beginnen maar meteen met de toeristische spots. We werpen meerdere blikken op het Marina Bay Sands (duur hotel) en gaan naar Gardens by the Bay (mega stadspark). We lopen door meerdere grote winkelcentra. Door de merken die er worden verkocht is wel duidelijk dat Singapore zich niet echt richt op backpackers. Ik moet even met mijn ogen knipperen als ik serieus een bootje zie varen door een winkelcentrum. Ach ja, waarom ook niet. Ik ben even bang voor de prijzen als we voor het eerst gaan lunchen, maar gelukkig valt dat reuze mee. Ik weet zelfs een mega schaal vol watermeloen en ananas voor een klein prijsje te scoren, dus ik ben een gelukkig mens.

Ons hostel biedt een gratis steptour aan. Dat lijkt ons wel wat. Helaas belanden we op de reservelijst, omdat er te weinig steps zijn. Om half zes wachten we netjes bij de receptie om te kijken of we toch nog een plekje kunnen bemachtigen en dat lukt! Ik begin enthousiast met steppen. Na een paar minuten blijkt, zoals vaak het geval bij mij, het toch niet helemaal mijn nieuwe hobby te zijn. Het is verrassend zwaar, maar omdat ik mij niet wil laten kennen in de groep besluit ik toch maar door te gaan. Dominic stept er ondertussen gezellig op los. We steppen langs alle highlights van de stad, waar we eigenlijk die middag ook al zijn geweest. Toch is het de moeite waard, want Singapore ziet er in het donker heel anders uit. We nemen vlak bij het Marina Bay Sands plaats op een soort boulevard. Er wacht ons een prachtige water- en lichtshow. Sowieso één van de vetste die ik ooit gezien heb. Het doet me denken aan Dubai en dat is eigenlijk ook een beetje wat ik van Singapore verwachtte. Het is nog niet gedaan met de lichtjes, want ook bij Gardens by the Bay wacht ons een lichtshow. Deze is iets minder spectaculair, maar door het kerstthema alsnog wel leuk om te zien. Na al dat harde werken op de step belonen we onszelf met een ijsje en een koud drankje. Dat hebben we wel verdiend!

Het steppen valt Eva zwaar.

Nooit meer eten laten staan

Natuurlijk moeten we ook even wat van de cultuur leren in Singapore en daarom bezoeken we een themapark voor de lokale jeugd. In Nederland ga je op schoolreisje naar Blijdorp of Duinrell maar in Singapore worden de kinderen naar Haw Par Villa gestuurd. Het is letterlijk de hel. In een soort grot wordt door middel van eng uitziende poppetjes getoond hoe je eindigt als je je niet gedraagt. En geloof me, je laat nooit meer je bord eten staan of pleegt fraude als je hier bent geweest. Tenzij je door midden gesneden wilt worden of in een ravijn vol met stekels wilt worden gegooid, natuurlijk. Gelukkig wonen we niet in Singapore.


In de middag besluiten we ondanks ons sportieve uitje van de dag ervoor een lange wandeling te maken. De bedoeling is om een tocht door de bomen te maken over een soort lange hangbrug, maar door slechte research hebben we al kilometers gelopen, voordat we daar überhaupt aankomen. Desalniettemin is de tocht best leuk om te doen en gelukkig staan er automaten met lekkere appelsap, want het is weer eens mega heet.

Oeps…

Verder doen we nog wat nuttige zaken in Singapore, zoals werken aan de blog, vlog en andere dingen. We eten voor het eerst ooit murtabak (althans, Dominic eet murtabak). Dat is een soort brood/pannenkoek met vlees, ui en nog wat andere ingrediënten. Dominic haalt nog wat levensgevaarlijke praktijken uit door per ongeluk met iemand anders zijn drone (!) door een reuzenrad te vliegen. Laat de politie van Singapore dat maar niet weten…

Tot de volgende blog!

Geschreven door Eva

Laat via de reacties hieronder, InstagramFacebook of YouTube weten wat je van onze blogs, video’s en foto’s vindt.

Leave a Reply