Terugblik: Aziatisch eten en iets te veel avontuur

De derde maand van onze wereldreis was een behoorlijk heftige. We stapten de Transmongolië Express in om Europa te verruilen voor Azië. Een nieuw deel van onze reis die behoorlijk avontuurlijk is begonnen.


We zijn nu ver weg. Écht ver weg. Een bezoek aan Nederland zonder een urenlange vliegreis te moeten maken zit er niet meer in. Het voelt dan ook alsof we aan een nieuw deel van onze wereldreis beginnen. In Azië is alles anders: de landschappen, de mensen en vooral… het eten.

Gezien ik niet zo’n fan ben van sausjes door mijn eten keek ik niet echt naar de Aziatische keuken uit. Dominic daarentegen kon niet wachten op de kommetjes rijst, noodles en groentes. Alhoewel de Aziatische keuken nog steeds niet mijn favoriet is, kan ik jullie mededelen dat ik na een maand in dit continent nog steeds niet verhongerd ben. Met een bord spicy chicken with peanuts (en watermeloen) kom ik mijn dag wel door. We moeten beide wel ontzettend wennen aan het feit dat Aziaten drie keer per dag warm eten. Ons traditionele ontbijt bestaande uit brood met chocopasta kennen ze hier niet en voor die producten betaal je in de supermarkt dan ook de hoofdprijs (zo’n 5/6 euro voor een pot chocopasta, als ze het verkopen tenminste). Stja dan mis je de appie wel even…

Naast het eten is ook het schrift natuurlijk anders. In Europa viel van de meest vreemde talen zo nu en dan nog wat te maken, maar het Russiche syrillisch schrift en de Chinese tekens ontcijferen gaat ons nog niet zo goed af. De lokale bevolking schiet over het algemeen nogal in paniek als we Engels tegen ze praten, maar met een soort Chinese Google Translate en wat handen en voetenwerk is communiceren toch nog mogelijk. En gelukkig hebben we elkaar nog om Nederlands tegen te lullen.

Aardbeving

En dan nog even over dat avontuur waar we zo naar op zoek waren… Dat hebben we gekregen. We waren 8 augustus niets vermoedend in ons hostel toen het hele gebouw opeens begon te schudden. Een aardbeving van 6.5 – 7 op de Schaal van Richter zo bleek later. Aan de gezichten van de locals te zien (ze spraken dus geen Engels) was het vrij serieus en door alle naschokken was het behoorlijk beangstigend. We bevonden ons middenin een dal omringd door bergen waar grote rotsblokken vanaf rolden en die kop je niet even terug. In onze video kan je zien hoe wij de situatie hebben beleefd. Een behoorlijk avontuur, maar zó avontuurlijk hopen we het niet meer mee te maken.

De komende maand ronden we onze reis door China af en gaan we naar Zuid-Korea (als de VS en Noord-Korea zich een beetje gedragen ten minste).

Geschreven door Eva

Laat via de reacties hieronder, InstagramFacebook of YouTube weten wat je van onze blogs, video’s en foto’s vindt. Omdat we niet altijd weten of we ergens goed internet hebben, lopen we met onze blogs en vlogs ongeveer twee weken achter.